2016(e)ko uztailak 23, larunbata

Administrazioak zaintzen al ditu Iñurritza biotopoko dunak?


Lore Salaberria Osak uztailaren 3an ateratako irudi honetan ikusten den bezala, jendea duna gainean eguzkia hartzen egoten da lasai ederrean.

Lehen ere Zarauzko eraikin gehienak zein malekoi, errepide eta abarrak dunaren zati haundienaren gainean eraikiak izan dira. Azken horiek dunak itsasoarekin duen oreka apurtzen dute, eta Zarautz osoan berezko duna zati txiki bakarra Iñurritza biotopokoa da. Duna beraz guztiok zaindu behar degun naturaren ondasuna denez Iñurritzako dunetara joaten geranean saia gaitezen dunak babesten; Markatutako bideetatik edo pasabide gainetik ibiltzen eta dunak finkatzen dituzten landareak ez zapaltzen. Eta bide batez, berriro horrelakorik gerta ez dadin, dagokion administrazioari ahal den azkarren neurriak hartzeko eskaera egin nahi diogu hemendik. Horrela, gure ondorengoek naturaz gozatu ahal izango dute, guk egun hauetan Iñurritza biotopoan atera berri ditugun beheko irudi hauekin egiten degun bezala. LAGUNDU DUNAK ZAINTZEN!!!!
Pieris napi
Pieris napi
 Polistes bischoffi

Bernagorri arrunta (Tringa totanus)

Kuliska txikia (Actitis hypoleucos)

Uroiloa (Gallinula chloropus)

Antxeta moko gorria (Chroicocephalus ridibundus)


Hanka horia (Larus michahellis)

Txolarrea (Passer domesticus)

Txolarrea (Passer domesticus)

Kardantxuloa (Carduelis carduelis)

 Sasi txori arrunta (Hypolais poliglota)

Txepetxa (Troglodytes troglodytes)

Birigarro arrunta (Turdus philomelos)

Txantxangorri (Erithacus rubecula) gaztea

Sorbeltz arrunta (Apus apus)

Sorbeltz arrunta (Apus apus)

Sorbeltz arrunta (Apus apus)

Sorbeltz arrunta (Apus apus)

Sorbeltz arrunta (Apus apus)

Sorbeltz arrunta (Apus apus)

Sorbeltz arrunta (Apus apus)

Hegabera (Vanellus vanellus)
Hegabera (Vanellus vanellus)
Hegabera (Vanellus vanellus)

2016(e)ko ekainak 20, astelehena

Iñurritza biotopoko belatz haundiak

Iñurritza biotopoko Belatz haundiek (Falco peregrinus) atera dituzte beraien kumeak aurrera. Lehen ez bezela, non bikote bakarra kumatzen zen bertan, aurten denera bi bikote izan ditugu.  Espainiako estatuan espezie mehatxatuen zerrendatik atera duten arren legeak babesten jarraitzen du,  DDT (intsektu hilgarri organokloratuak) garaitik hona bere populazioak izan duen gorakada da arrazoietako bat. Gaur egun ixileko ehizak eta falkoneriarako egiten dituzten kabietako arrautz lapurketak ditu mehatxu haundienak. Egun 80 bat bikote inguru bakarrik bizi dira EAE osoan.  
Belatz haundia (Falco peregrinu)
 Beraien lurraldea oso ondo babestu zaleak izaten dira belatzak eta parapenteak kumatze garaian hegaldirik ez egiteak asko laguntzen dute. Hain dira beraien lurraldea zaintzekoak, beraien lurraldean parapente bat hegan ikustean jarrera mehatxatzailea hartzen dute, lehenik txilioka eta berarengana hegan eginez erasoka. Askotan bikoteko biek egiten dute eraso objetu arrotza elkar kolpatuz, hegan jarraitzen dute beraien lurralde mugetatik aratago ere. Eraso hauek asko estresatzen dute eta lurraldea utzi lezakete. Eta zer esanik ez gazteak kabietatik irtetzen direnean, lurralde zaintzan hainbeste enerjia gaztatzean ehizerako indar faltan geratu litezke eta kontuan izan bestela ere gazteen artean mortalidade haundia izaten dela.

Belatz haundia (Falco peregrinu)

Egun askotan jarraian eguraldi txarra izanez gero berriz, beraien "puesta" galtzen dute eta euritatik bere txitoak edo arrautzak babestu nahian inkluso eme heldua bera hiltzeraino iritxi daiteke, kabiaren gainean etzanda dela. Hegazti ezberdinen arteko lehiari dagokionez, Iñurritza biotopoaren kasuan erroiekin izaten dutena da nabariena. Lurraldearen defentsan oldarkorragoa da belatza erroia baino eta askotan aurreko urteetan erroienak izan diren habiak erabiltzen dituzte haiek bertatik bidaliz.

Belatz haundia (Falco peregrinu)

Bestela Iñurritza biotopoko belatzek atsedenean igarotzen dute egunaren zati nagusiena, ingurura begira harrapakin posibleak begiztatuz edo lumak txukuntzen, bainan beheko argazkian ikusten den bezala atsedena ere eteten dute ehizera joateko edo lekuz aldatzeko.
Belatz haundia (Falco peregrinu)

Iñurritza ibaiaren inguruan berriz txitoak non nahi ikusten dira
Basa ahateak (Anas platyrhynchos)

Pintzanak non nahi entzuten dira kantari
 Pintzana,  (Fringilla coelebs)

Beheko argazki hauetan ikusten da bi txolarre espezie ezberdinen arteko bereizketa, Beste ezaugarri ugariren artean, nabarmenena batak kopeta aldea grisa duela da eta besteak marroia duela da.
 Txolarre arrunta (Passer domesticus)
Landa txolarrea (Passer montanus)

Limikoloak ere ezin ahaztu.
Txirritxo txikia (Charadrius dubius)

Bernagorriak ( Tringa totanus )

Uroiloa ( Gallinula chloropus )

Zozoa ( Turdus merula)

Txantxangorria ( Erithacus rubecula )

Pitxartxar nabarra ( Saxicola torquata) emea edo gaztea
Pitxartxar nabarra ( Saxicola torquata) arra

2016(e)ko ekainak 9, osteguna

Golfa eta kontserbazioa, bateragarriak? Seguru?


Hala saldu nahi izan digute administrazioek eta golfariek berek, baina errealitateak erakusten digu ez dela egia. Ez behintzat gaur egun golfaren erabiltzaileek erakusten duten portaera lotsagabea tartean dela.

Gauza jakina da golf zelaia dunaren gainean egina dela. Baina duna  eta bertako berezko landaretza ez da aproposa golfean aritzeko, eta klubak egin zuen lehen gauza ingurua eraldatzea izan zen, bertako landaretza kenduz eta belar motza hazteko moduko espezieak eta teknikak aplikatuz. Teknika horien artean, landare-espezie exotikoak ereitea, horien zainak haziarazteko hormonak botatzea, pestizidak luze eta zabal botatzea, sator eta konejuak kentzea...

Inurritza babestea erabaki zenean, golfarekin adostu zen zelaiko 'kale' eta green ez zen eremu orotan bertako landaretza errespetatuko zela, eta ez zela ez zanpatuko ez haren gainean jokatuko. Izan ere, oso landaretza galkorra da, eta lurra ere, oso materia organiko gutxikoa eta oso hondartsua baita, aise higatzen dute oinetakoek zein makilakadek.

Lehenago ere salatu izan dugu golfariek ez dutela errespetatzen errekara pasatzeko debekua eta galdutako bolen bila noiznahi pasatzen direla, landare eta hegaztien habiak galarazteko arriskuak bost axola diela, eta Aldundiek ez duela ezertxo ere egiten urratzaileak zigortzeko eta egoera aurrera begira bideratzeko.

Oraingoan errekan ez, baizik eta zelaian bertan ikus ditzakegu nahi dutena egiten eta babestutako landareak propio txikitzen. Hara:






Eta, bidenabar, umeei gaizki erakusten.

2016(e)ko maiatzak 26, osteguna

Asteazkeneko irudi batzuk


Pas à deux
Pas à trois :)
Limikoloen paseak oraindik ere berean dirau, nahiz eta apal. Talde txikiak ikusten dira han-hemenka, jan bila, beti jan bila. Deigarria da iksutea nola txirritxo txikiak ugaltze kontuetan buru-belarri sartuta daudela, beste espezie batzuk oraindik iritsi ere ezi diren egin iparraldeko beren ugaltze-lurretara.













Arrasto luzeko txoria, legar-txoria

Loreak beren ederrenean ikusteko ere oraindik garaiz gaude.

Euskal Herrian den lorerik ikusgarrienetako bat, bazter askotan ikus daitekeena gainera, Inurritzan ere bai, kuku-belarra dugu (Aquilegia vulgaris).































 

































 









 





 






Hirusta gorria (Trifolium pratense)
Hirusta apala, bide-bazter eta larre guztietan bizi dena, belarjale guztiek gustora asko jaten dutena eta larreetan sekulako mesedea egiten duena, atmosferako nitrogenoa finkatzeko gauza baita, gutxitan egiten zaigu deigarri. Baina haren loreei gertutik erreparatuz gero, harrigarria da zeinen gauza ederra izan daitezkeen. Ehun lore inguru biltzen dituzten kapituluetan loratzen da espezie hau, hirusta gehienak bezala.

Behean, hirusta gorria, Trifolium pratense.























Txoriei dagokienez, badira dagoeneko umeak habia utzi berri samarrak, irudietako buztanikara zuri hau esaterako. Hori bezala, zozo, birigarro, kardantxilo, txoka, txorru, txepetx... Txorikumez beteta daude bazter guztiak.









Aldi berean, horren osaba urruna, larre-buztanikara, setati tematu da kantatzen. Ez dakigu bikote bila dabilen ala Inurritzan bertan nonbait habia duen, guk ez dakigula, eta bere lurraldea babesten ari ote den.






Askotan galdetu izan diogu geure buruari nolatan den hain berdea eta ikusgarria txorru arra; ez ote dion horrek kalte egiten, harrapariek aiseago ikusiko dute eta.

Atzoko bisitan galdera horren erantzun posibleetako bat aurkitu genuen, hara:

Camoufflage (Txorrua, Carduelis chloris)


Eta ohikoa denez, bisita honetan ERE, ikusi ditugu golfeko erabiltzaileak arauak urratzen, lursailaren barruan zapaldu eta erabili ezin dituzten bazterretara sartzen, zapaltzen, erabiltzen eta jokorako erabiltzen, galdutako piloten bila erreka bazterrera salto egiten eta, gainera, beren umeei GAIZKI ERAKUSTEN.

Egunen batean agian egingo dute zerbait Aldundiko arduradun arduragabeek, esaterako, ISUNAK JARTZEN HASI. Nahikoa da!